Sudoku Lover

ฉันชอบตัวเองในตอนที่ใส่เลขลงไปในช่องสี่เหลี่ยมด้วยความมั่นใจ.. ถึงแม้ว่าสุดท้ายมันจะผิดก็ตาม แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่า ห้านาทีก่อนหน้าฉันเป็นคนที่มั่นใจกับเลขนั้นมากแค่ไหน และไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกหัวเสีย หรือเสียหน้าแต่อย่างใด เพราะมันแค่ตัวฉัน กับกระดาษตรงหน้าเท่านั้น ไม่มีแจ้งเตือนสีแดงที่คอยหักแต้มเมื่อฉันใส่เลขผิด มีแค่ยางลบ ที่เลือนคราบคาร์บอนเลขห้าออกไปจากช่องนั้นเท่านั้น

ในบางครั้งฉันก็ถูก บางคร้ังก็ตัดสินใจผิด มันปกติธรรมดามากในหน้ากระดาษเล็กๆ แต่ในชีวิตจริงการตัดสินใจผิดพลาดเล็กๆน้อยๆในแต่ละวัน เช่น ทำไมวันนี้ฉันไม่ใส่ต่างหูมานะ ทำไมฉันตื่นสายขึ้นห้านาที หรือแม้แต่ทำไมวันนี้ลืมพกร่มมา ทำเอาบางวัน อารมณ์หม่นหมองไปทั้งวัน จนวันนึงถึงได้รู้ว่า มันปกติที่ฉันผิดบ้างพลาดบ้าง

และสิ่งที่ฉันควรตระหนักมากที่สุดคือ เดี๋ยวฉันก็จะทำผิดพลาดอีก ในสักวัน อาจจะเป็นพรุ่งนี้ที่จะลืมร่มอีก หรืออาจจะไม่ลืมอีกตลอดกาล เพราะมันคือเรื่องธรรมดา การปล่อยวางให้ชีวิตได้ผิดบ้าง ถือเป็นการปลอบประโลมตัวเองอย่างหนึ่ง และฉันไม่หวังว่าทุกหน้าของซูโดกุที่เล่นจะเพอร์เฟ็ค ฉันแค่สนุกไปกับมัน และได้รับโดปามีนเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นสิ่งตอบแทนในทุกครั้งที่ฉันแก้มันสำเร็จก็พอ